Sataya Reef (Egypte) dag 10 (Einde vakantie)
19 september 2026 - Marsa Alam, Egypte
Dag 10
Vandaag mochten we een uurtje langer slapen. Toen we wakker werden, lagen we al in de haven. De kapitein was kennelijk vroeg begonnen.
Na het ontbijt maakten we ons klaar voor vertrek. De koffers werden verzameld en naar de juiste bus gebracht. Er stonden meerdere bussen klaar, dus het was belangrijk dat alles goed terechtkwam.
Toen alles was ingeladen, namen we afscheid van de boot. Na een week op blote voeten voelde het zelfs een beetje vreemd om weer slippers aan te trekken en terug te keren naar het vasteland.
Met de bus reden we naar een mooie locatie waar we gezamenlijk nog één laatste lunch hadden. We genoten nog één keer van elkaars gezelschap voordat de groep langzaam uit elkaar ging.
Na de lunch namen we afscheid van bijna iedereen. Een deel van de groep vertrok direct naar huis, terwijl een paar anderen nog wat langer in Egypte zouden blijven.
Amanda en ik hadden nog wat tijd voordat we naar het vliegveld moesten. Daarom gingen we nog even het water in om een schildpad te bekijken die daar regelmatig zwom. Wat een indrukwekkend dier was dat. Groot, rustig en prachtig om te zien.
Daarna was het tijd voor een laatste cocktail, nog wat zonnestralen en een ontspannen afsluiting van de vakantie.
Aan het einde van de middag keerden we terug naar het verblijf om te douchen, de laatste spullen in te pakken en ons klaar te maken voor de terugreis.
Bij het vertrek wachtte er nog een lief katje op ons. Vervolgens stapten we in de taxi, terwijl de achterblijvers ons uitzwaaiden.
Op het vliegveld doorliepen we nog één keer alle controles en formaliteiten. Niet veel later zaten we in het vliegtuig richting Nederland.
En uiteindelijk landden we weer op Schiphol.
Einde van de vakantie
Maar wat genieten we nog steeds na van alle foto's en filmpjes die we hebben ontvangen.
Het is bijna niet in woorden uit te drukken hoeveel respect en waardering we in zo'n korte tijd voor elkaar hebben gekregen. Wat een fantastische reis, met fantastische mensen.
En eerlijk gezegd heb ik in dit verhaal nog maar een klein deel verteld van wat we allemaal hebben meegemaakt. Sommige ervaringen zijn gewoon niet te beschrijven; die moet je zelf beleven.
Ik ben dan ook ontzettend dankbaar dat ik deze reis samen met Amanda heb mogen maken. Een herinnering die we voor altijd zullen koesteren. ❤️

